Bloggfrslur mnaarins, aprl 2012

Huginn afmlis strkur :)

2011_2012_001.jpgHann elsku besti frndi minn afmli dag, orinn 3 ra.

Miki hlakka g til a hitta ig, eftir nkvmlega mnu.

Bestu hamingju skir og innilega til hamingju me daginn.

Eina leiin til a bora elpi er ofann krfu.

:)


Sandra afmlisstelpa

Sandra

Hn elsku frnka mn, Sandra Bjrg, afmli dag. Elsku frnka til hamingju me daginn, aeins tffari eins og tt afmli fstudaginn 13. afmlisgjf fru nustu tgfuna af Rauhetta Snr Upp Sig.

Einu sinni fyrir langa, langa, langalngu, bj ltil stelpa me mmmu sinni. Stelpan var alltaf kllu rauhetta. ekki fyrir r sakir a hn tti sr ekki nafn. Hn var skr eins og flest nnur brn hennar landi. Nema lklega strkurinn sem bj gulu blokkinni. En hann er ekki essu vintri, svo vi skulum geyma sguna um hann ar til sar.

Mli me Rauhettu var nefnilega a amma hennar, sem var alltaf kllu Amma, verslai essi lka heljarinnar bsn af rauum hettum egar hn fr Kvennflagsfer til Dublin arna um ri. San hefur litla stelpan klst rauri hettu, v Amma keypti j auvita, eins og allar hagsnar hsmur, eina af hverri str. Rauhetta hafi v klst rauri hettu allt fr fingu. Flk byrjai a kalla hana rauhettu litlu og n mrgum rum seinna hafi nafni fests vi hana. Rauhettu var alveg sama, v kunni hn vel vi nafni og var fyrir lngu bin a gleyma snu upprunalega nafni.

En mamma Rauhettu, var alltaf kllu Mamma.

En ng um a, aftur a sgunni um Rauhettu og j, alveg rtt, og lfinn. a er samt arfi a hrast lfinn, hann er fastur vintrinu og fer v hvergi.

Amma var veik og Mamma vildi senda Rauhettu til mmu me hressingu. Krfu fulla af rauvni, smkkum og risastri skkulaipltu, v Amma elskar skkulai. En Mamma? spuri Rauhetta, vri ekki betra a fra mmu meal, frekar en Rauvn. Humm svarai Mamma, j... lklega en vi hfum bara alltaf gert etta svona. Hummm, hugsai Rauhetta, kyssti Mmmu bless og hlt af sta.

Amma bj ein litlu hsi skginum og Rauhetta ratai auveldlega til mmu, v hn hafi oft fari heimskn me Mmmu til mmu.

leiinni til mmu gegnum skginn hittir Rauhetta ...

tlair a segja lfinn? Ekki etta sinn, v gangstgnum st enginn annar en hoppandi bandillur...

Andrs nd!

Andrs nd hva ert a gera hr ? Spuri Rauhetta. Braaaa bra bra braaaaaaaaa, svari Andrs nd. Eeeee hrna, n tala g ekki nd, sagi Rauhetta. Ert ekki eitthva a ruglast? etta er ekki itt vintri. Braaa bra Braaaaaaa Bra Bra Brrrra! skrai Andrs nd greinlega mjg pirraur.

AAAhhh, g hef ekki tma fyrir etta, sagi Rauhetta. Hn greip hnakkadrampi Andrsi nd, sveiflai honum hringi rj og henti honum t r vintrinu. V bump! Heyrist langt, langt burtu, egar Andrs nd lenti einhverju allt ru vintri.

Alltaf eitthva ntt, sagi Rauhetta og andvarpai.

N tti lfurinn a fara lta sj sig, hugsai Rauhetta. En hann birtist venjulega blasu tv. En lfurinn var hvergji sjanlegur. Svo Rauhetta tk upp smann og hringdi lfinn.

lfurinn var a f sr hdegismat Grnum kosti og svarai v me fullan munn. Ummfff smjatt, phufff smjatt, hst, hst. Svarai lfurinn. J, etta er Rauhetta hrna, sagi Rauhetta. Ertu ekki a koma ea? Ha, hva, er klukkan orinn hlf? Spuri lfurinn um lei og hann gleypti sasta bitann af agrkukkunni. J, svarai Rauhetta, g er a ba eftir r. Ja, hrna! g er leiinni sagi lfurinn og rauk af sta.

mean Rauhetta bei birtist Mjallhvt. H, sagi Mjallhvtt. Hall, svarai Rauhetta. Hva ert a gera hr? g er Mjallhvt... J, g veit a, svarai Rauhetta. En hva ert a gera hr, etta er vintri um Rauhettu og lfinn. J, en g er svo st, sagi Mjallhvtt. En etta er ekki itt vintri. En g er svo st. J, j. Jja sagi Rauhetta.

Hn greip hnakkadrampi Mjallhvti, sveiflai henni hringi rj og henti henni t r vintrinu.

En g er svo st, plonk! Heyrist egar Mjallhvt sveif um loftin bl og skall niur einhverju allt ru vintri.

Loksins birtist lfurinn, mur og msandi. Miki var a beljan bar brkurnar hj Ingimar, sagi Rauhetta. Ha, Ingimar? sagi lfurinn og klrai sr kollinum. g er lfurinn, er a ekki? J, svona komdu r a verki lfur. Vi erum a vera of

sein me etta allt saman, sagi Rauhetta og sl taktinn me tnum tt og ttt. lfurinn stressaist allur upp og tlai aldrei a koma sr a efninu. Loksins ni hann samt a komast a v hvar Amma tti heima og tefja Rauhettu me v a benda henni hvar mti tna falleg blm vnd handa mmu.

ar skall hur nrri hlum, sagi lfurinn og hlt sta til mmu. A skammri stundu liinni koma lfurinn a litlu hsi.

lfurinn bankai. J, heyrist sagt veikri rddu bak vi dyrnar. J, Amma? spuri lfurinn. Nei, etta er ekki Amma, etta eru Kilingarnir Sj. ert vitlausu vintri. tt ekki a vera hr fyrr en rijudaginn, jrmuu kilingarnir sj a mestu einrma. OOOOOOhhhh, sagi lfurinn, alveg er etta olandi. lfurinn hringdi 118 og fkk heimilsfangi hj mmu, dreif sig til hennar og gleypti hana einum munnbita. Nammi, namm... Amma, muldrai lfurinn um lei og hann sofnai klddur nttftin hennar mmu.

Vkur sgunni aftur a Rauhettu. Hn var bin a tna vnann vnd af njla handa mmu. v llu stressinu hafi lfurinn sent hana ranga tt og Rauhetta ekki fundi nein blm. Jja, etta verur a duga hugsai Rauhetta og lagi af sta. Allt einu svfur eitthva hvtt og bltt fyrir framan Rauhettu. Hall, hall hvert liggur lei? spuri rttalfurinn. Nei, g tri essu ekki, sagi Rauhetta. Fyrst var a Andra nd, svo Mjallhvt og n essi ofvirki skoppandi lfur. Rauhetta dsti, tk hnakkadrambi rttalfinum, sveiflai honum hringi rj og henti honum aftur Garabinn. Borau vextiiiiiiiiiii, splash! heyrist egar rttalfurinn lenti Latab. Hvar endar etta eiginlega, hugsai Rauhetta og lagi af sta til mmu.

Rauhetta bankai dyrnar og veik og rm rdd lfsins svarai. J, hva? E, g meina J? Kallai lfurinn og mundi n eftir a breyta rddinni. Er etta hn Rauhetta mn? Komdu n til mmu sn, og spuru af hverju g er me svona str eyru og svoleiis. Emm, kei, sagi Rauhetta og gekk inn. Ekki leyndi sr hver l rminu. En Rauhetta spuri engu a sur lfinn, hvernig sti v a hann vri me svona str eyru. v hana hafi reynd alltaf langa a vita hvers vegna lfar hafa j, svo str eyru. a er svo g geti heyrt betur r, elskan mn, svarai lfurinn. En af hverju ertu me svona str augu, spuri Rauhetta. lfurinn sleikti t um og svari, svo g geti s ig betur. Jh, en hvers vegna ertu me svona strann munn, spuri Rauhetta. a er svo g geti TI IG! glai lfurinn og gleypti Rauhettu einum munnbita.

lfurinn var svo saddur eftir a hafa gleypt bi Rauhettu og mmu a hann steinsofnai rminu hennar mmu.

Veiimaurinn var veium skginum en a er n einu sinni a sem hann geri best. Veiimaurinn var vanur a lta inn til mmu egar hann tti lei fram hj. En n kom enginn til dyra egar hann bankai. Humm, en venjulegt muldrai Veiimaurinn bringu sr. Veiimaurinn gekk inn um lstar dyrnar og s lfinn liggjandi rminu hennar mmu me bumbuna t lofti. Hva er a gerast? kallai Veiimaurinn og stkk til og klippti gat magann lfinum. Veiimaurinn setti upp veiihanskana sna ur en hann dr mmu og Rauhettu upp r maganum lfinum. ff, sagi Amma, ddda ma, hva a var vond lykt arna inni. a gerir tf buffi sagi Rauhetta um lei og hn skrei t r maganum.

Veiimaurinn vildi af gmlum vana fylla magann lfinum af steinum. En treysti sr svo ekki a egar hann fkk tak baki vi a beygja sig eftir grjtinu. Svo Amma ni saumaboxi sitt og saumai fyrir gati maganum lfinum. Rauhetta, af sinni alkunnu snilli, tk hnakkadrambi honum, sveiflai honum hringi rj og henti lfinum t r vintrinu.

Rauhetta og Amma kkuu Veiimanninum bjrgunina, og buu honum kaffi. var n glatt hjalla og etta vintri allt hafi bara gert mmu gott og var hn ll hin hressasta. Rauhetta fylgdi Veiimanninu svo heim eftir a au hfu horft Kastljsi me mmu, v Veiimaurinn var svo myrkflin.

Mamma tk vel mti Rauhettu egar hn kom heim. Rauhetta var ekkert a yngja Mmmu me sgunni um lfinn. Enda Mamma bin a heyra vintri um Rauhettu og lfinn margoft.

Kttur t mri,

setti upp sig stri,

ti er vintri.


Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband